Γράφει ο Αντώνης Σαούτης, Εκπαιδευτής ασφαλιστικών πρακτόρων σε θέματα πωλήσεων
Οι νέοι που έχουν μπει ή πρόκειται να μπουν στο επάγγελμα του Ασφαλιστή ή όπως το λένε σήμερα ή όπως θα το πουν αύριο, πραγματικά έχουν πολύ πιο ευνοϊκούς λόγους για να πετύχουν πολύ περισσότερα, απ’ ότι πέτυχαν οι συνάδελφοι της δικής μου γενιάς.
Συγκεκριμένα, εμείς δεν είχαμε την τύχη να έχουμε έμπειρους ασφαλιστές πριν από εμάς, ώστε να μας καθοδηγήσουν σωστά. Οι άνθρωποι κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες, αλλά αν συγκριθούν με τους σημερινούς που καθοδηγούν τους νέους υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές. Τότε στις αρχές της 10ετίας του 70, ο θεσμός των ασφαλειών ήταν κάτι σαν κατάρα, ήταν μεγάλη γρουσουζιά να έβαζες στο σπίτι σου τον ασφαλιστή που θα μίλαγε για ασθένειες, για ατυχήματα ή στο κάτω – κάτω για θάνατο. Αυτή η λέξη ήταν η μεγάλη δυσκολία για τον ασφαλιστή της τότε εποχής. Αυτός ήταν και ο λόγος που αυτήν τη λέξη την αντικατέστησα με δύο λέξεις “Απώλεια Ζωής” και τη λέω ακόμη και σήμερα. Ένα πιστεύω ότι ήταν το μεγάλο πλεονέκτημα των ασφαλιστών της δικής μου γενιάς. Καθόμαστε λιγότερο στο γραφείο και πολύ περισσότερο είμαστε έξω, στην αγορά.
Όχι ότι σήμερα δεν υπάρχουν νέοι συνάδελφοι που δεν είναι έξω στην αγορά. Αλλά όταν εμένα τα πρώτα μου βήματα ήταν μόνο κατά 100% έξω, αυτό μου έδωσε μια άλλη ώθηση στη δουλειά μου. Κατ’ αρχάς απέβαλα όλες μου τις αναστολές, τις ντροπές, τις ατέλειες, τις λάθος απόψεις μου και πολλά άλλα αρνητικά συναισθήματα που με διακατείχαν. Και επειδή ως νέος και αθλητής τότε, είχα απεριόριστες δυνάμεις οι οποίες δεν μου επέτρεπαν να κουράζομαι, αυτό με ανέβασε πάρα πολύ με αποτέλεσμα να έχω πολλούς νέους υποψήφιους πελάτες, να βγάζω μεγάλες παραγωγές και όλα να ήταν καλά.
Συμβουλή για όσους ασφαλιστές κάθονται αρκετά στο γραφείο. Βγείτε έξω, έξω είναι οι αγορά, σήμερα πολλοί είναι εκείνοι που θέλουν να ασφαλιστούν, αλλά για διάφορους λόγους δεν έχουν πάει από μόνοι τους. ΑΠΛΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΕΣΑΣ !
