Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και εμείς παραμένουμε απαθείς. Για ποιόν λόγο άραγε;

Διερωτώμαι σε τι οφείλεται η απάθεια όλων μας σε όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα σε αυτή τη χώρα.

Το διερωτώμαι έντονα τις τελευταίες μέρες.

Σήμερα, διάβαζα για την συνέχιση της απεργίας των δικηγόρων. Από μέσα μου είπα «μπράβο τους», είναι οι μόνοι που συνεχίζουν. Είναι οι μόνοι που δεν σώπασαν όπως πολλοί άλλοι που είτε έπρεπε να σπείρουν είτε απλά έριξαν ένα πυροτέχνημα και αυτό ήταν.

Είναι η πρώτη φορά που αποφασίζω να γράψω ένα άρθρο με πολιτικές προεκτάσεις. Δεν το μετανιώνω.Έτσι όμως που το σκέφτομαι, έτσι που έχουν γίνει τα πράγματα δεν είναι «πολιτικό», είναι κοινωνικό, αφορά τις δουλειές μας, τις οικογένειές μας, την ίδια μας την ύπαρξη!

Οι εξελίξεις είναι πια ραγδαίες. Η οικονομική κατάσταση, η χειρότερη των τελευταίων ετών. Και κανείς δεν το έχει πάρει χαμπάρι.

Tα νούμερα λένε την αλήθεια.

Η «αποεπένδυση» που συντελέστηκε την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα μετριέται πλέον περίπου στα 45 δισ. ευρώ. Μάλιστα, σύμφωνα με υπολογισμούς, χρειάζεται το ποσό των 100 δισ. ευρώ σε πραγματικές επενδύσεις μέχρι το 2022 προκειμένου να ανακτηθούν τα χαμένα.

Και να θυμίσουμε πως η χώρα δεν διαθέτει καν  Επενδυτικό Νόμο.

Οι μειώσεις των εισοδημάτων συνεχίζονται, οι αυξήσεις σε προϊόντα και υπηρεσίες είναι μπροστά μας. Η φοροεπιδρομή στις τσέπες των μισθωτών, των συνταξιούχων και των ελεύθερων επαγγελματιών θα βάλει την οριστική ταφόπλακα στην αγορά.

Τα λουκέτα σε επιχειρήσεις ακόμη δεν τα είδαμε όλα.

Και χθές είχαμε την «χαρά» να ακούσουμε από την αριστερή κυβέρνησή μας για την  νέα αύξηση του ΦΠΑ.

Χθες πέρασε από το γραφείο μου ένας συνάδελφος. Ένας συνάδελφος από τους τελευταίους αισιόδοξους που είχαν μείνει. Ποτέ δεν τον άκουγα να γκρινιάζει. Πάντα έβρισκε την άκρη. Πάντα του έλεγα «είσαι από τους λίγους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές που διατηρούν την αισιοδοξία τους πως τα πράγματα θα πάνε καλά».

Αντίκρυσα έναν  άλλο άνθρωπο.

Απογοήτευση. Προβληματισμός. Ανησυχία.  Άγχος.

Αλήθεια, με τα όσα αναφέρω πιο πάνω, πόσο αισιόδοξοι πρέπει να είμαστε για την πορεία ενός κλάδου που συνεχίζει τον κατήφορο? Πόσο τελικά εύκολο είναι να πείσουμε τον πελάτη μας να ασφαλίσει την περιουσία του, να προστατεύσει την υγεία του, να εξασφαλίσει την οικογένειά του?

Ας είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι εύκολο. Αντιθέτως. Είναι παρά πολύ δύσκολο.

Πελάτες μετακινούνται από τον έναν διαμεσολαβητή στον άλλο. Αυτό δεν σημαίνει ανάπτυξη. Αυτό δεν ονομάζεται νέες εργασίες.

Ένας επαγγελματικός κλάδος που τον έχουν ρημάξει στην φορολόγηση. Που δεν μπορεί να κρύψει ούτε ένα ευρώ, ούτε το τελευταίο ευρώ. Ένας κλάδος που τον έχουν ξεζουμίσει οικονομικά.

Και ξαναγυρνάω στους δικηγόρους. Οι δικηγορικοί σύλλογοι συνεχίζουν την αποχή τους. Δεν έχει σημασία αν αυτό θα έχει αποτέλεσμα. Σημασία έχει ότι προσπαθούν. Ότι επιμένουν. Ότι αντιλαμβάνονται πιθανώς καλύτερα από όλους εμάς τους υπόλοιπους, το τι έρχεται.

Εμείς τι κάνουμε?

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on print

Ετικέτες

[adrotate banner="18"]
[adrotate banner="5"]
[adrotate banner="6"]

Πρόσφατα Άρθρα

Follow Us

[et_bloom_inline optin_id="optin_3"]