Την έντονη δυσαρέσκεια του κατά των ασφαλιστικών εταιρειών που δεν καλύπτουν ιατρικές επεμβάσεις νέας τεχνολογίας εκφράζει μιλώντας στο Underwriter, ο Dr. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, Διευθυντής Γενικής, Βαριατρικής, Λαπαροσκοπικής & Ρομποτικής Χειρουργικής, Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.
Συνέντευξη στον Κοσμά Ζακυνθινό
«Οι ασφαλιστικές εταιρείες που δεν διαβουλεύονται προκειμένου να εντάξουν την ρομποτική στα προγράμματα τους, κάνουν κακό στους ασθενείς που έχουν ασφαλίσει. Είμαι απόλυτος σε αυτό» δηλώνει χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως «Η ασφαλιστική θα πρέπει να διασφαλίζει το καλύτερο αποτέλεσμα για τον ασθενή. Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο».
Το τελευταίο διάστημα βρίσκεται πάντως σε εξέλιξη νέος γύρος διαβούλευσης με τα ιδιωτικά νοσοκομεία προκειμένου να υπάρξουν αλλαγές στα «πακέτα» κάλυψης, όπως υπογραμμίζει ο Dr. Κωνσταντίνος Μ. Κωνσταντινίδης, επισημαίνοντας πως «υπάρχουν αρκετές ασφαλιστικές στην αγορά που είναι πιο ελαστικές και συζητήσιμες προκειμένου να καλύψουν τις ρομποτικές επεμβάσεις. Για όσες δεν το κάνουν, θα πρέπει οι ασθενείς να στραφούν σε αυτές που καλύπτουν τις συγκεκριμένες υπηρεσίες».
Κύριε Κωνσταντινίδη, η τεχνολογική εξέλιξη στο χώρο της ιατρικής αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο διαρκούς μελέτης παγκοσμίως. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό για τους ασθενείς / ασφαλιζόμενους;
Όταν αναφερόμαστε στις νέες τεχνολογίες πρακτικά μιλάμε κυρίως για τη μετάβαση από την λαπαροσκοπική στη ρομποτική χειρουργική. Από το 1987 και έπειτα, την 10ετία του ’90, η λαπαροσκοπική αντικατέστησε πολλές επεμβάσεις που μέχρι τότε πραγματοποιούνταν με την παραδοσιακή «ανοιχτή» μέθοδο. Ο σημαντικότερος λόγος που έγινε αυτό ήταν οι επιπλοκές και τα σοβαρά προβλήματα που εμφανίζονταν από τις τομές. Υπήρχε τεράστιο θέμα καθώς εμφανίζονταν πάρα πολλά μετεγχειρητικά προβλήματα, τα οποία όπως αποδείχτηκε, δεν υπήρχε λόγος να υπάρχουν.
Με την πάροδο του χρόνου, ο κόσμος συνειδητοποίησε πως οι νεότερες μέθοδοι δεν έχουν την ταλαιπωρία της παραδοσιακής χειρουργικής. Φυσικά, έπρεπε να γίνουν συγκρίσεις και αναλύσεις δεδομένων μεταξύ ανοιχτής και λαπαροσκοπικής, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι η δεύτερη είναι εξίσου ασφαλής. Αυτό απεδείχθη, από τις μελέτες, από την εμπειρία μας, έχοντας παρουσιάσει αποτελέσματα σε χιλιάδες συνέδρια ανά τον κόσμο. Τώρα η ρομποτική, είναι η εξέλιξη της λαπαροσκοπικής.
Μετά από όλα αυτά είναι βέβαιο πως έχει αλλάξει η λογική και οι προσδοκίες του κόσμου που αναζητά λύση στο πρόβλημά του. Υπάρχουν ωστόσο ακόμη χειρουργοί που δεν εφαρμόζουν τις νέες πρακτικές. Και αυτό είναι το μεγάλο λάθος.
Ποια τα οφέλη της Ρομποτικής για έναν ασθενή;
Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι ρομποτική δεν σημαίνει αυτοματισμός. Δεν υπάρχει «αυτόματος πιλότος» στη ρομποτική χειρουργική. Ο χειρουργός κάνει την πράξη, απλά δεν κρατά τα εργαλεία με τα χέρια του αλλά μέσα από τον υπολογιστή, καθήμενος σε μια κονσόλα. Έτσι έχουμε μια σειρά από πλεονεκτήματα: Μεγάλη εικόνα, μεγάλη ακρίβεια, σταθερή κάμερα και ρεαλιστική αίσθηση μέσα στο χειρουργικό πεδίο, χωρίς να έχουμε τον κίνδυνο των λοιμώξεων.
Όταν βλέπεις σε μεγέθυνση και έχεις καλύτερο τρόπο και εργαλεία να καθαρίσεις και να αφαιρέσεις αυτό που απαιτείται, δεν κάνεις μεγάλες τομές, έχεις καλύτερη αποθεραπεία, μικρότερη διάρκεια αποκατάστασης χωρίς επιπλοκές και πιθανές συμφύσεις, οι οποίες παρουσιάζονται συνήθως στην «ανοιχτή» τεχνική.
Η τεχνολογία αυτή εφαρμόζεται σήμερα στα μεγαλύτερα κέντρα της Αμερικής, που ασχολούνται με θέματα νεοπλασιών.
Κατά πόσο η τεχνολογία αυτή έχει διεισδύσει στη χώρα μας;
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου 10 ή 12 ρομποτικά μηχανήματα στην Ελλάδα. Το θέμα δεν είναι μόνο να αποκτήσει η Ελλάδα την τεχνολογία. Το θέμα είναι οι χειρουργοί να εκπαιδευτούν και να την αξιοποιήσουν με ασφάλεια, προκειμένου να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν λοιπόν ο χειρουργός δεν αφιερώσει χρόνο, δεν εκπαιδευτεί, δεν παρακολουθήσει τις εξελίξεις, δεν έχει επίβλεψη όταν ξεκινά, μπορεί να δημιουργήσει παραπάνω επιπλοκές. Αυτό λέγεται στην επιστήμη μας learning care ή καμπύλη εκμάθησης. Τι σημαίνει όμως πρακτικά αυτό;
Όταν εγώ δεν έχω ιδέα πως θα κάνω μια επέμβαση διαφορετικά από την «ανοιχτή» χειρουργική και πρέπει να μάθω να την κάνω διαφορετικά, μέχρι να τα καταφέρω αυτό μπορεί να μου δημιουργήσει επιπλοκές.
Επομένως ο χειρουργός θα πρέπει να εκπαιδευτεί επαρκώς. Να αφήσει τη δουλειά που κάνει αυτή τη στιγμή, να πάει σε ένα κέντρο εκπαίδευσης και να μάθει να χρησιμοποιεί τη νέα τεχνολογία στη χειρουργική. Για αρκετά χρόνια είμαι επιβλέπον Καθηγητής σε κέντρα που ξεκινούν τα πρώτα τους βήματα. Έχω επιβλέψει αρκετά κέντρα στη Γαλλία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, την Κύπρο.
Αυτά που κάναμε λαπαροσκοπικά, πλέον τα κάνουμε ρομποτικά γιατί έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα. Κάθε ασθενής εξετάζει πια τεχνική θα δώσει την καλύτερη λύση και αποτέλεσμα. Κατανοώ την επιλογή του ασθενούς για ζητήματα κόστους, αλλά επιστημονικά η ρομποτική είναι ανώτερη τεχνική.
Επειδή ο ασθενής έχει τον τελευταίο λόγο, τι γίνεται στις περιπτώσεις που κάποιος δεν ακολουθεί τις συστάσεις του γιατρού ως προς την μέθοδο της επέμβασης;
Δεν υπάρχει ασθενής που έχει αρνηθεί την ενδεδειγμένη τεχνική που του προτείνεται γιατί καταλαβαίνουν, όταν τους εξηγείται σωστά, ότι είναι η πλέον ιδανική για τις περιπτώσεις τους. Δεν θα την επιλέξουν εάν δεν τους καλύπτει η ασφάλεια τους. Καταλαβαίνετε πως είναι ζήτημα κόστους. Ωστόσο ο ασθενής μπορεί να διεκδικήσει τη διαδικασία από την ασφάλεια του.
Εάν δεν θέλει να το κάνει αυτό, εγώ έχω ένα ιατρικό δίλλημα πια. Εφόσον πιστεύω ότι για το πρόβλημα ενός ασθενούς η πιο ασφαλής τεχνική είναι η ρομποτική, θεωρώ πως είναι ιατρικό λάθος με τα σημερινά δεδομένα να ακολουθώ παλαιότερες μεθόδους. Είναι σαν να ξεκινάω από Πειραιά να φτάσω στην Κάρπαθο με βάρκα και κουπιά.
Στον Δημόσιο Τομέα δεν έχουν γίνει μελέτες για να δουν τι κερδίζει, ποια τα οφέλη της ρομποτικής τεχνολογίας για το σύστημα Υγείας. Εφόσον έχουμε ελαχιστοποιήσει την παραμονή στο νοσοκομείο, μένει το κόστος για το χειρουργείο. Το κόστος του χειρουργείου είναι αυτό που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή. Ωστόσο πρέπει να αξιολογηθούν τα οφέλη του κόστους ως προς το αποτέλεσμα και την αμεσότητα επιστροφής του ασθενούς στην καθημερινότητα του. Επομένως, στη συζήτηση κόστους πρέπει να μπαίνει και το κεφάλαιο «όφελος» και δεν μιλάω μόνο για τα οφέλη της υγείας αλλά και το οικονομικό.
Κατά πόσο η τεχνολογική επανάσταση θα αλλάξει την προσέγγιση του συστήματος περίθαλψης και κατ’ επέκταση τον τρόπο ιδιωτικής ασφάλισης;
Σε όλα μας τα συνέδρια τα τελευταία χρόνια, η συζήτηση περιστρέφεται στο μείζον ζήτημα της ρομποτικής χειρουργικής, σε θέματα που έχουν να κάνουν με τον οισοφάγο, το στομάχι, το πάγκρεας, το νεφρό, το στομάχι, τα γυναικολογικά, τον προστάτη κτλ.
Οι νέες τεχνικές δεν πρέπει να εφαρμόζονται μόνο στον ιδιωτικό χώρο. Οι γιατροί θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα και πρέπει να γίνονται εξίσου καλά με τον ίδιο τρόπο, εφόσον ο τρόπος είναι ο ασφαλέστερος και ο ενδεδειγμένος. Αυτό λέγεται υποστήριξη της εξέλιξης.
Όσον αφορά την Υγεία, πρέπει κατά το δυνατόν περισσότερο να προσφέρονται στον κόσμο οι καλύτερες παροχές. Δεν πρέπει να «πολεμάμε» την εξέλιξη.
Αξίζει τελικά να «επενδύσει» κάποιος σε ιδιωτική ασφάλιση προκειμένου να εξασφαλίσει παροχές νέας τεχνολογίας στην ιατρική;
Οπωσδήποτε! Θεωρώ πως είναι 100% απαραίτητο να είναι κάποιος ασφαλισμένος ιδιωτικά, διότι είναι τόσο απαραίτητη όσο τίποτα άλλο για την καθημερινότητα και την υγεία μας. Μόνο έτσι μπορείς να επιλέξεις νοσοκομείο, θεράποντα ιατρό και τι τεχνική θα ακολουθήσεις για να λύσεις το πρόβλημα σου. Αυτό γίνεται μόνο με την ιδιωτική ασφάλιση. Ταυτόχρονα, έχει εξασφαλισμένη ταχύτητα ιατρικών αποτελεσμάτων, συντονίζοντας παράλληλα μια σειρά από ειδικότητες για άμεσα αποτελέσματα. Παράλληλα, ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες λοιμώξεων στα ιδιωτικά νοσοκομεία, τα οποία έχουν πιστοποιήσεις ISO.
Επίσης, μην ξεχνάμε ένα από τα βασικότερα θέματα, που είναι ο πόνος. Εάν μπορείς να ακολουθήσεις μια τεχνική που δεν χρειάζεται να «ανοίξεις» τον ασθενή, γιατί θα πρέπει να πονάει;
Όλοι αυτοί είναι παράγοντες στους οποίους ο κόσμος πρέπει να δώσει πάρα πολύ μεγάλη σημασία και φυσικά να επιλέξει την ιδιωτική ασφάλιση. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο ασθενής που έχει ένα πρόβλημα οξύ, δεν μπορεί να κάνει την ίδια ημέρα αξονική, μαγνητική ή ότι άλλο χρειάζεται.
Οι νέες τεχνολογίες αναμένεται να φέρουν αλλαγές και στα πακέτα ιδιωτικής κάλυψης;
Πιστεύω ότι ο κόσμος έχει καταλάβει πως η σύγχρονη τεχνολογία είναι ακριβή. Οι ασφαλιστικές εταιρείες που δεν διαβουλεύονται προκειμένου να την εντάξουν στα προγράμματα τους, κάνουν κακό στους ασθενείς που έχουν ασφαλίσει. Είμαι απόλυτος σε αυτό!
Δηλαδή, εάν δεν μπορεί ο χειρουργός που είναι γνώστης, που είναι έμπειρος, που ξέρει τι γίνεται διεθνώς, να εφαρμόσει τις τεχνικές που είναι πιο αποτελεσματικές διότι προσκρούει στο ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να την καλύψει, το θεωρώ ανήθικο!
Το καλύτερο αποτέλεσμα για τον ασθενή θα πρέπει να το διασφαλίζει η ασφαλιστική. Είναι αδιαπραγμάτευτο. Αντίστοιχα στοιχεία είχα παρουσιάσει και στο πρόσφατο συνέδριο του Economist. Ο ασφαλιστικός χώρος θα πρέπει να συνομιλήσει με τον εφαρμοστή της νέας τεχνολογίας προσαρμόζοντας τις παρεχόμενες υπηρεσίες για τους πελάτες της.
Ως προς αυτή την κατεύθυνση, τι θεωρείται πως έχει αλλάξει το τελευταίο εξάμηνο στην ασφαλιστική αγορά;
Βλέπω πια πως αρκετές ασφάλειες στην ελληνική αγορά είναι πιο ελαστικές και συζητήσιμες προκειμένου να καλύψουν τις δαπάνες της ρομποτικής τεχνολογίας στους ασθενείς τους. Όσες δεν το κάνουν, οι ασθενείς θα στραφούν σε αυτές που το καλύπτουν.
Δεν μπορεί το σύστημα να καταδικάζει περιπτώσεις ασθενών με μόνιμα μετεγχειρητικά προβλήματα που αφήνουν οι παραδοσιακές τεχνικές ανοιχτής χειρουργικής σε ορισμένες περιπτώσεις. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα και προσωπικά δεν δέχομαι να παρέχω υπηρεσίες επειδή απλά είναι φτηνές αλλά όχι οι καλύτερες για τους ασθενείς.
Dr. Κωνσταντίνος Μ. Κωνσταντινίδης
Καθηγητής Χειρουργικής, Ohio State University, USA
Πρόεδρος Ελληνικού Τμήματος του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών (ACS-GC)
Πρόεδρος Εταιρείας Ρομποτικής Χειρουργικής Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEERSS)
Πρόεδρος Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Ρομποτικής Χειρουργικής (HSSRS)
Επιστημονικός Διευθυντής Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.
Πηγή: underwriter.gr
